(Świeczniki pogaszone; na stole mała lampka kuchenna).

Scena I

GOSPODYNI, ISIA

GOSPODYNI

Trza rozbirać dzieci spać,

już północno godzina.

ISIA

Mnie się nie chce spać,

pokil bedom grać,

a tamte dziecka śpiom,

niech se lezom, tak jak som.

GOSPODYNI

OSOBY