Z życia Fryderyka Chopina

17 Października 1999 roku przypadła 150 rocznica śmierci (1949) Fryderyka Chopina – najwybitniejszego polskiego kompozytora epoki romantyzmu.Moim zdaniem Fryderyk Chopin był i zawsze będzie najlepszym pianistą,ponieważ miał nie zwykle piękne utwory.Piękno muzyki Fryderyka Chopina stanowi w sztuce dźwiękowej fenomen wyjątkowy, niebywały, graniczący - chciałoby się rzec - z cudem.Po prostu był i zawsze będzie jednym z najlepszych twórców historii.Jak to Arthur Hedley w wydanej po wojnie książce o Chopinie napisał: "Nie stoi on na najwyższym szczeblu hierarchii muzyków - tego nikt by nie twierdził - ale dane mu jest to, co było udziałem niewielu: jest jedyny i wysoko ponad poziom wzniesiony w swej własnej, zamkniętej dziedzinie."Prawda, że Chopin skoncentrował się na twórczości fortepianowej, ale on pierwszy mógł sobie na to pozwolić: uczynił z fortepianu instrument o nieprzeczuwanej dotąd skali możliwości, wydobył z niego nowy, bogaty świat dźwiękowy, o jakim przedtem nikomu się nie śniło i stworzył w tym świecie legion arcydzieł, przy których blednie świetność niejednej symfonii. Nowe, tak odkrywcze brzmienie muzyki Chopina tkwi jednak nie tylko w specyficznym potraktowaniu instrumentu, w olśniewającej technice pianistycznej, lecz i w samym języku dźwiękowym - w chopinowskiej harmonii.Jego muzyka jest znana praktycznie wszystkim.Styl tego twórcy w ogóle obfituje w uczucia i ich niuanse, a ponadto pozostawia jeszcze pewien margines indywidualnego odczucia, interpretacyjnej swobody, osobistego wyboru w wydobyciu i podkreśleniu tej lub innej cechy kompozycji czy frazy.W jego muzyce jest coś niesamowitego jak "czary"...jest niepowtarzalna i jedyna w swoim rodzaju.Skomponował między innymi Mazurki,Polonezy.Biorąc to wszystko pod uważam,że musimy pamiętać i czcić pamięć Fryderyka Chopina.